ματριξιακό μου πέραμα

-->

Εκεί κάτω στον βυθό, χωρίς ανάσα .

Να σε κρατάω στο πλαγκτόν

με μια γλωσσά τεράστια να παραμείνει εντός μας

το μισό φως να το κράτη η επιφανείας και τ άλλο η πλάτη μου .

Τόσα κροάκετ –κροάκετ μα τώρα ήχος δεν ακούγεται με στο υγρό μας σύμπαν.

Με δυο ουρανούς πάνω μας , γλιστρώ και σε σφίγγω. Έρωτας στης φλέβες του θεού. Μανούλα μου το δέρμα σου, σάρκα σκληρή, καύλα , ματριξιακό μου πέραμα, θα σε βρίσκω οπού ανάσα ζη , οπού σε αναγνωρίζω , οπού σε φαντάζομαι, οπού με ανατρέπεισ .